Actividades, congresos y jornadas

Persa

 


FLORES BLANCAS EN LA NIEBLA

 

Sábanas grises de la escarcha

cubrían el bancal de los almendros;

pero llegaron lluvias como máscaras

y la hierba borró los espejos del frío.

En la invernal mirada un aire cálido

comenzaba a mentir

a aquellas alas grises

de pájaros erráticos en árboles desnudos.

En una sola noche de tibieza

con reflejos de sombra en el espejo,

los almendros se abrieron en sus flores.

Tú llegaste también

en un tiempo de frío y soledad:

El amor fue la brisa

sobre la escarcha gris. Las flores olvidadas

extendían olor a primavera

en el ámbito helado, nieve cálida

de breves flores blancas. Con tristeza

las recuerdo durante aquel invierno

que en una sola noche las heló.

 

[De Estación de Francia]


گلهایسپیددرمِه

 

لایه ای خاکستری از یخ

بر بادامزار نشسته بود؛

باران آمد اما

چون چهره ای تازه بر صورت زمین

و علف ها آینه ی سرما را شکستند.

در قاب زمستان

باد گرم

بال های خاکستری پرندگان

روی درختان عریان را

فریفت.

درشبی نیم گرم

با انعکاس سایه ای بر آینه

بادام ها به گُل نشستند.

تو هم در ساعت سرما و تنهایی رسیدی:

آن زمان که عشق نسیمی بود

بر پولک خاکستری برف.

گلهای رفته­باز دوباره

به شکل برفی گرم از گلهای سفید کوچک

بوی بهار آوردند

بر زمین یخ زده.

با اندوه اما

 آنانی را بیاد می آورم

که در شبی از این زمستان

یخ زدند.

 

[Traducción al persa de Najmeh Shobeiri]